Ik ben Elisabeth Van Lierop, psycholoog van opleiding, maar al jaren zoek ik naar iets wat verder reikt dan het individuele: hoe menselijkheid en duurzaamheid opnieuw verweven kunnen raken in ons dagelijks leven. Mijn werk beweegt zich op de grens tussen persoonlijke keuzes en collectieve verandering.
Dat begint dichtbij. Meer dan de helft van mijn leven eet ik vegetarisch, waarvan de laatste veertien jaar volledig vegan. Met mijn gezin leven we zonder auto, bouwen we een minimal wardrobe op uit tweedehandskleding, doen we mee aan Zomer Zonder Vliegen, geven we onze tuin terug aan bijen en vlinders door in te zetten op inheemse biodiverse planten en in mei niet te maaien, staat ons spaargeld op een ethische bank en kiezen we waar mogelijk voor circulaire, lokale producten. Niet omdat perfectie bestaat, maar omdat zulke keuzes tastbare verhalen worden — verhalen die tonen dat andere toekomsten mogelijk zijn. Vanuit die persoonlijke praktijk kijk ik naar de grotere structuren die ons omringen.
Doorheen mijn werk wil ik laten zien dat we voor een rechtvaardigere wereld helemaal niet moeten inboeten aan comfort. Als je duurzamer leven bekijkt als een spel waarbij je collectief enkel kan winnen, dan wordt het pas echt boeiend. Zeker als je het met zo veel mogelijk mensen speelt. Vanuit dat plezier en die nieuwsgierigheid probeer ik sinds 2013 mensen te inspireren met plantaardige recepten en ecotips op mijn blog Plantbased.be en Instagram. Ik schreef Planteneters, een boek over plantaardige eten en duurzaam opvoeden. Als host van de podcast Gentle Activist verbind ik het kleine met het grote, het persoonlijke met het systemische. Ik werkte mee aan campagnes voor de Europese Commissie over fair fashion en circulaire textiel, voor een eerlijke voedseltransitie, en met de FOD Mobiliteit om mensen vaker op de fiets te krijgen. Ook in projecten rond herstel, tweedehands en deeleconomie zoek ik telkens datzelfde: hoe kleine gewoontes zich kunnen optillen tot collectieve cultuur.
Samen met Tijs Delbeke en Eline Goethals richtte ik de vzw Worried Citizens op. In 2025 organiseerden we Show Up for Humanity, een festival aan het Atomium waar artiesten en sprekers samen een oproep deden tot meer empathie en solidariteit. In mei 2026 volgt Slow Up for Humanity: een nationale bed-in als herinnering dat we onszelf en onze planeet niet eindeloos kunnen opjagen. Terwijl burn-outcijfers pieken, arbeidsrechten onder druk staan en we onze planetaire grenzen steeds sneller overschrijden, wordt vertragen een daad van verzet. Want duurzaamheid eindigt niet bij het klimaat. Ze raakt aan alles wat met rechtvaardigheid te maken heeft: aan de waardigheid van arbeid, aan de verdeling van tijd en zorg, aan wie gehoord wordt en wie niet. Echte duurzaamheid is intersectioneel. Ze erkent dat de strijd voor een leefbare planeet onlosmakelijk verbonden is met die voor gelijkheid, solidariteit en herstel.
Wil je samenwerken, een idee aftoetsen of gewoon van gedachten wisselen? Mail me gerust: elisabethvanlierop@gmail.com
